تک‌بیت شمارهٔ ۳۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان می‌کند که در اثر درد و رنج دیگران، خود او نیز داغ و متاثر می‌شود. او از روشنایی دلش که ناشی از شعله‌های غم دیگران است سخن می‌گوید. در واقع، اندوه دیگران به نوعی به او منتقل می‌شود و احساساتی عمیق را در او برانگیخته می‌کند.
می‌شوم من داغ، هر کس را که می‌سوزد فلکاز چراغ دیگران غمخانهٔ من روشن است
هوش مصنوعی: من داغ و سوزش را تحمل می‌کنم، هر کسی که از زندگی دیگران می‌سوزد. در غم و اندوه من، روشنی حاصل از چِراغ‌های دیگران وجود دارد.