تک‌بیت شمارهٔ ۵۰۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از احساس عمیق خود نسبت به عشق و شراب می‌گوید. او بیان می‌کند که حتی با وجود شراب و مستی، عشق و یاد محبوب از دلش نمی‌رود. همچنین، داغ و تأثیر شراب نمی‌تواند با شراب دیگر از بین برود. این نشان‌دهندهٔ پیوند ناگسستنی عشق و لذت است.
از می، خمار آن لب میگون ز دل نرفتداغ شراب را نتواند شراب شست
هوش مصنوعی: از نوشیدن می، حال و هوای آن لب خوش‌رنگ از دل فراموش نمی‌شود و لکه‌ی شراب را نمی‌توان با شراب پاک کرد.