تک‌بیت شمارهٔ ۶۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به دنبال دنیای تجرید و معنویتی است که بتواند از دنیای مادی و ناهنجاری‌های آن رها شود. او اشاره می‌کند که زندگی در این دنیا همچون خرابه‌ای است که در آن تنوع و ناهماهنگی وجود دارد و نیاز به فرار از آن احساس می‌شود.
کجاست عالم تجرید، تا برون آیمازین خرابه که یک بام وصد هوا دارد
هوش مصنوعی: مکانی که در آن همه چیز خالص و بدون نقص است کجاست؟ من می‌خواهم از این ویرانه که پر از شور و نوسان است خارج شوم.