تک‌بیت شمارهٔ ۷۴۶
هوش مصنوعی: در این بیت، poet از گذر زمان و از دست رفتن جوانی سخن می‌گوید. در حالی که عمرش به سرعت می‌گذرد، صدا و جنبه‌هایی از جوانی‌اش همچنان باقی مانده‌اند. به عبارتی، همانند یک توده کوچک خاشاک که در سیل نو بهار جا مانده، یادگارهای جوانی او نیز هنوز وجود دارند، هرچند که ایام جوانی گذشته است.
رفت ایام شباب و خارخار او نرفتمشت خاشاکی ز سیل نو بهاران باز ماند
هوش مصنوعی: ایام جوانی سپری شده، اما آثار و نشانه‌های آن از بین نرفته است. مانند خاشاکی که در سیل بهاری گرفتار شده و نمی‌تواند رها شود.