تک‌بیت شمارهٔ ۸۸۱
هوش مصنوعی: شاعر از شرم و گناه خود صحبت می‌کند و می‌گوید که مانند درخت بید مجنون، سرافکنده و افسرده است. او به حالتی غمگین و دلbroken اشاره دارد که به خاطر گناهانش از خاک و زمین خود شرمنده است.
ز شرم گنه، سرو موزون ز خاکمسرافکنده چون بید مجنون برآید
هوش مصنوعی: از شرم گناه، قامت زیبا و خوش‌تناوم از زمین پایین افتاده و مانند بید مجنون به حالت افسردگی و ناامیدی برمی‌خیزد.