تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از احساس لرزشی که در نگاهش به چهره لطیف و زیبا بوجود می‌آید، سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که مانند کودکی بازیگوش، در پی چیزی است که به دست نمی‌آید، اشاره به ناتوانی در دستیابی به معشوق یا زیبایی مورد نظر دارد.
بر آن رخسار نازک از نگاه تند می‌لرزمکه طفل شوخ، دست خالی از بستان نمی‌آید
هوش مصنوعی: من از شدت زیبایی آن چهره‌ی ظریف، به شدت احساس ضعف می‌کنم، چون کودک بازیگوشی که بدون هیچ وسیله‌ای نمی‌تواند میوه‌ای را از درخت بچیند.