تک‌بیت شمارهٔ ۸۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به سردی و بی‌مهری‌های زمانه اشاره می‌کند و از درد و زخم‌های عمیق خود می‌گوید. او تشبیه می‌کند که مانند درختی که به دلیل سرما خشک شده، از او نیز هیچ نشانه‌ای از زندگی باقی نمانده است.
نماند از سردمهریهای دوران در جگر آهمدرختی را که سرما سوخت، دودش بر نمی‌آید
هوش مصنوعی: از تلخی‌های زمانه چیزی در دل من باقی نمانده است؛ مانند درختی که بر اثر سرما پژمرده شده و دیگر دودی از آن برنمی‌خیزد.