تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر حسرت و yearning خود را به تصویر می‌کشد و از آغوشی تهی سخن می‌گوید که در آن درد و رنج وجود دارد. او همچنین از شخصی می‌خواهد که او را به دنیای زیبایی، مثل ماه، ببرد تا از این حسرت رهایی یابد.
خبر حسرت آغوش تهیدست مرایک ره ای هالهٔ بیدرد، به آن ماه ببر
هوش مصنوعی: خبر حسرت آغوش خالی من را به همراه خود ببر و مرا به سوی آن ماه بیاور.