تک‌بیت شمارهٔ ۹۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به نوعی از دلبستگی به دنیا و زندگی مادی اشاره می‌کند و از پیرتر شدن خود می‌گوید. او تصمیم می‌گیرد که از دنیا و وابستگی‌هایش دست بکشد، اما متوجه نمی‌شود که این کار ممکن است او را بیشتر درگیر سختی‌ها و چالش‌ها کند.
به پیری، گفتم از دامان دنیا دست بردارمندانستم که در خشکی شود این خار گیراتر
هوش مصنوعی: در سال‌های پیری، به خودم گفتم که باید از زندگی دنیوی و مشغله‌هایش فاصله بگیرم. اما نمی‌دانستم که این تصمیم باعث می‌شود مشکلات و سختی‌ها بیشتر در زندگی من جاگیر شده و مرا درگیر کند.