تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۰۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تیره‌بختی و کم‌حوصلگی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که عمرش به خاطر سخنانش کوتاه است. به نوعی، او احساس نارضایتی از زندگی و ناتوانی در تغییر وضعیتش دارد.
در دبستان وجود از تیره بختی چون قلمرزق من کوتاهی عمرست از گفتار خویش
هوش مصنوعی: در دوران کودکی و در آغاز حیات، به دلیل بدشانسی‌ام، مانند قلمی که برای نوشتن استفاده می‌شود، از زندگی و رزق و روزی کمی بهره‌مند شدم و عمر من نیز به خاطر حرف‌های خودم کوتاه‌تر شده است.