تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۱۵
هوش مصنوعی: شاعری در این بیت به انتقاد از نقص‌های پنهان دشمنانش می‌پردازد و با این کار، خود را از مراقبت و محافظت در برابر آن‌ها رها می‌کند. در واقع، او به نوعی از خودآگاهی و رهایی از بار نگرانی سخن می‌گوید.
بر دشمنان شمردم، عیب نهانی خویشخود را خلاص کردم، از پاسبانی خویش
هوش مصنوعی: من عیوب پنهان خود را نزد دشمنانم شمردم و از نگرانیشان رها شدم.