تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۶۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس ناراحتی و تنگنا در زندگی شاعر است. او احساس می‌کند که مشکلات و گناهان جهان باعث شده تا نتواند به‌خوبی زندگی کند و تنها چیزی که از او باقی مانده، یک لبخند خفیف است که به اندازه‌ی پشت ناخن است. این احساس ناامیدی و کمبود آرامش را به تصویر می‌کشد.
چون قلم، شد تنگ بر من از سیه‌کاری جهاننیست جز یک پشت ناخن، دستگاه خنده‌ام
هوش مصنوعی: وقتی که قلم بر من فشار می‌آورد و نمی‌تواند به خوبی بنویسد، از تمام بدی‌های این دنیا تنها یک پشت ناخن دارم که نشان‌دهنده‌ی خوشحالی من است.