تکبیت شمارهٔ ۱۰۸۰
هوش مصنوعی: شاعر در این دو خط به احساس ناامیدی و یأس اشاره میکند. او خود را همچون حبابی در دریا میبیند، که به نشانه آسیبپذیری و بیثباتیاش در میان دنیای متلاطم و شکسته قرار دارد. "کرم پیر خرابات" به نوعی به نیروی هدایتکننده و مشاوری اشاره دارد که قادر به نجات او نیست.
نومید نیم از کرم پیر خراباتدر بحر شکستهست سبو همچو حبابم
هوش مصنوعی: من از بخشش و لطف مرد بزرگ خرابات ناامید نیستم، زیرا مانند حبابی در دریا، زندگیام ناپایدار و شکننده است.