تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۸۱
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت بیان می‌کند که فهم و آگاهی او از خلق و اجتماع به دست نیامده و در میان افرادی که علم و دانش ندارند، مانند کتابی بی‌صدای بسته است. به عبارت دیگر، او احساس می‌کند که در شرایطی قرار دارد که نمی‌تواند به درستی ارتباط برقرار کند یا خود را بیان کند.
چشم گشایش از خلق، نبود به هیچ بابمدر بزم بیسوادان، لب بسته چون کتابم
هوش مصنوعی: چشم من به هیچ فردی باز نمی‌شود و نمی‌توانم از آن‌ها کمک بگیرم. در جمع افرادی که علم و دانش ندارند، مانند کتابی هستم که دهانش بسته است و نمی‌تواند چیزی بگوید.