تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به ناامیدی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر به ناتوانی خود امید نداشته باشد، داشتن توانایی و قدرت چه فایده‌ای خواهد داشت. او به نوعی از یأس و بی‌کاری سخن می‌گوید.
امیدم به بی دست و پایی است، ورنهچه کار آید از دست و پایی که دارم؟
هوش مصنوعی: امیدم به ناتوانی خودم است، زیرا با وجود هر تلاشی که انجام دهم، نتیجه‌ای به دست نمی‌آورم.