تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به احساس ناامیدی و تشنگی عمیق و درونی شاعر اشاره دارد. جگر سنگ، نماد سختی و درد درونی است که در برابر ناامیدی او می‌سوزد. همچنین، تشنگی او به آب حیوانات و احساس عطش شدیدش، نشان‌دهنده‌ی نیاز عاطفی و روحی عمیق اوست.
جگر سنگ به نومیدی من می‌سوزدآب حیوانم و از ریگ روان تشنه‌ترم
هوش مصنوعی: دل سنگی عذاب و ناراحتی من را احساس می‌کند، چون در وجودم زندگی همچون آب حیوان جاری است و من از ریگی که تشنه است، بیشتر در انتظار و نیاز به آب هستم.