تکبیت شمارهٔ ۱۱۹۱
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی لحظهای را توصیف میکند که شاعر خود را به عنوان یک شبنم ارزشمند در یک باغ تصور میکند. او به زیبایی بهار و نو شدن طبیعت در فصل خزان اشاره دارد و نشان میدهد که حتی در شرایط دشوار، امید به زندگی و زیبایی وجود دارد.
درین ریاض من آن شبنم گرانجانمکه در خزان به شکر خواب نو بهار روم
هوش مصنوعی: من مانند یک شبنمی با ارزش در این باغ هستم که در فصل پاییز به شکرانه خواب بهاری جدید میروم.