تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به تصویرسازی از عبور خود از درخت سرو می‌پردازد. او می‌گوید برای آزاد شدن از بندها و محدودیت‌ها، باید از میوه‌ها گذر کند، اما در این مسیر متوجه می‌شود که بسیاری از برگ‌ها به پایش پیچیده شده‌اند و او را در این عبور نگه می‌دارد. این مضمون به نمادینی از تلاش برای رهایی و در عین حال موانعی که پیش روی ما وجود دارد اشاره دارد.
چون سرو گذشتم ز ثمر تا شوم آزادصد سلسله از برگ نهادند به پایم
هوش مصنوعی: زمانی که از میوه عبور کردم و به تازگی به استقلال رسیدم، چندین رشته از برگ‌ها را به پایم بسته‌اند.