تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۰۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به آسیب‌پذیری دل شکسته‌اش اشاره می‌کند و به عهدی که با خود و در دل داشته، یعنی اینکه عشق و احساساتش مانند شیشه و پیمانه‌ای شکننده هستند. او از چشم زخم و انرژی منفی دیگران می‌ترسد که می‌تواند این عهد را بشکند.
از چشم زخم تو به مبادا شکسته دلعهدی که ما به شیشه و پیمانه بسته‌ایم
هوش مصنوعی: از تأثیر منفی نگاهی که تو بر من داری، بترس که دل شکسته‌ام، قول و قراری که ما به شیشه و جام داده‌ایم، از هم می‌پاشد.