تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به نقصان و نارسایی زبان خود اشاره می‌کند که باعث شده نتواند به خوبی از خود و احساساتش دفاع کند. همچنین او بر این نکته تأکید می‌کند که به جای شکرگزاری و قدردانی از نعمت‌ها، بیشتر به یاد غم‌ها و مشکلات بوده‌اند.
ستم به خویش ز کوتاهی زبان کردیمبه هر چه شکر نکردیم، یاد آن کردیم
هوش مصنوعی: ما به خودمان ظلم کردیم و به خاطر ناتوانی در بیان احساسات، نتوانستیم از خوبی‌ها قدردانی کنیم، اما همچنان به یاد آن‌ها هستیم.