تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زندگی خانه‌به‌دوشی و بی‌خانمانی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که برای ساختن زندگی خود، مکان دیگری را انتخاب کرده و از خانه گذشته‌اش دل کنده است، انگار که قفس یا محدودیتی وجود نداشته که نتوانسته باشد جا را ترک کند.
بنای خانه بدوشی بلند کردهٔ ماستقفس نبود که ما ترک آشیان کردیم
هوش مصنوعی: ساسمان زندگی ما بر اساس کدری و آشفتگی بنا شده است. ما در جایی بی‌قید و ناپایدار زندگی کرده‌ایم که گویا قفسی برای ما وجود نداشت، و به همین دلیل از محل امن و آرامش خود فاصله گرفتیم.