تک‌بیت شمارهٔ ۱۲۷۶
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر حسرت و آرزوی شاعر است که اگر بتواند مانند شعله از میان مردم فرار کند و به جایی برسد که کسی بوی او را حس کند، آن وقت احساس رهایی کند. این تصویر نشان‌دهنده تنهایی و رغبت به فرار از جمعیت است.
آن سوخته جانم که اگر چون شرر از خلقدر سنگ گریزم، بتوان یافت به بویم
هوش مصنوعی: اگر مانند آتش از دست مردم فرار کنم و در گوشه‌ای پنهان شوم، باز هم می‌توانند بوی سوختن جانم را حس کنند.