تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۸۵
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زندگی و شادابی شخصی اشاره می‌کند که از خندهٔ دل‌انگیز و روح‌بخش خود بهره‌مند است. او با این خنده به دیگران امید می‌دهد و نشان می‌دهد که وجود انسان می‌تواند از عدم و ناکامی‌ها بیرون آید و به زندگی و شادی ادامه دهد.
زنده شد عالمی از خندهٔ جان‌پرور اوکه گمان داشت وجود از عدم آید بیرون؟
هوش مصنوعی: عالمی به زندگی و شادی دوباره‌ای دست یافته است به خاطر خنده‌ای که روحش را پرورش می‌دهد و این مهم است که آیا کسی واقعاً فکر می‌کرد که وجود از عدم به وجود می‌آید؟