تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۵۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات، به انتظار و longing (شوق) اشاره دارد. او می‌گوید که اکنون که چشمش به روشنی و سفیدی دوخته شده، دیگر سیاهی و تلخی گذشته برایش هیچ سودی ندارد. به نوعی، این شعر نشان‌دهنده امید و اشتیاق به روشنایی و تغییر در زندگی است.
اکنون که شد سفید مرا چشم انتظاراز سرمهٔ سیاهی منزل چه فایده؟
هوش مصنوعی: اکنون که من چشم انتظار شدم و چشمانم سفید شده، دیگر چه فایده‌ای دارد که با سرمهٔ سیاه برگردم به خانه؟