تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۹۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از امید به لطف و عطای خداوند سخن می‌گوید و بیان می‌کند که به خاطر این امید، بی‌کار و منتظر نشسته است. او از این می‌گوید که نباید کارش را به امید دیگران واگذار کند.
ما به امید عطای تو چنین بیکاریمکار ما را به امید دگران نگذاری
هوش مصنوعی: ما به خاطر امید به بخشش و لطف تو بی‌کار مانده‌ایم و امیدواریم که تو اجازه ندهی که کارهایمان به امید دیگران معطل بماند.