تک‌بیت شمارهٔ ۱۴۹۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت می‌گوید که درخت امید تنها زمانی به بار می‌نشیند و برگ می‌آورد که انسان سنگینی و بار سنگین ناراحتی‌ها را به خزان واگذار کند و از آن‌ها رها شود.
نخل امید تو آن روز شود صاحب برگکه سبکباری خود را به خزان نگذاری
هوش مصنوعی: روزی که بار سنگین ناامیدی را به دوش نکشی، امید تو مانند نخل، شکوفا و پرثمر خواهد شد.