غزل شمارهٔ ۱۲۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف تأثیر深深 عشق و زیبایی معشوق بر شاعر می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که نگاه معشوق او را به خواب و مستی می‌کشاند و زیبایی‌اش تمام وجود او را تسخیر می‌کند. او همچنین از تاثیر دوری معشوق بر روح و روانش می‌گوید و اینکه تنها در کنار او احساس کامل بودن می‌کند. شاعر به احساسات متناقضی مانند شادی و غم اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که حتی با وجود رنج و آزردگی، عشق و زیبایی معشوق به او زندگی و انرژی می‌بخشد. در نهایت، او تأکید می‌کند که ارتباط با دیگران و عشق به معشوق، جایگاه او را در جهان معنادارتر می‌کند.
چشمِ او چندان که مستِ خواب می‌سازد مراتابِ آن موی میان بی‌تاب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: چشمان او به قدری مسحورکننده است که گویی مرا به خواب میبرد، اما در عین حال تماشای موی او باعث بیتابی من میشود.
تا شدم محوِ جمالِ او، اثر از من نماندچون کتان آمیزشِ مهتاب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: زمانی که به زیبایی او خیره شدم، از خودم هیچ اثری نماند، مانند کتانی که با نور ماه در هم آمیخته میشود.
تا نگشتم دور ازو، کامل نگشتم، همچو ماهدوریِ خورشید عالم‌تاب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: تا وقتی که از او دور هستم، به کمال نمیرسم. مانند ماه که با دوری از خورشید، به زیبایی و نور خود میرسد.
خوشدلم با آهِ سرد و گریه‌های آتشینبی‌تکلّف این هوا و آب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: من از اینکه با آههای سرد و گریه‌های پرحرارت، بیپروایی این هوای سرد و آب میسازم، خوشحالم.
سر نمی‌پیچم چو طفل از گوشمالِ روزگارجوهرِ تیغم که پیچ و تاب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: من بهخلاف کودکان که از تنبیه و سختیها میگریزند، با چالشهای زندگی رو به رو میشوم و سختیها، همچون تیغی که مرا شکل می‌دهد، شخصیت و وجود مرا میسازند.
در گدازِ گوهرِ من آتشی در کار نیستدیدنِ گل همچو شبنم آب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: در وجود من تغییر و تأثیری به اندازه آتش وجود ندارد، اما وقتی که زیبایی و لطافت گل را میبینم، احساسی همچون شبنم در من شکل میگیرد که مرا تازه و سرزنده می‌کند.
گرچه امروز از رُعونَت سر فرو نارد به منخاک چون گَردِ فلک محراب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: هر چند امروز از زیباییات سرم را پایین آوردهام و به من نمینگری، اما مانند گردی که به دور افلاک میچرخد، بر من تأثیر میگذاری و عبادتگاهی برای من میسازی.
این سبک‌روحی که من از کُنجِ عُزلت دیده‌امدل‌گران از صحبتِ اَحباب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: این روحیه آرام و دلنشینی که من در تنهاییام تجربه کردهام، باعث میشود که دلزده و نگران از همصحبتی با دوستان شوم.
خاکساران صیقلِ آیینهٔ یکدیگرنددُردِ مِیّ بیش از شرابِ ناب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: افرادی که از خاک و رنج و سختی میآیند، مانند آینهای هستند که یکدیگر را میدرخشند. نوشیدن شراب تلخ و مورد تأثیر، بیشتر از شراب خالص برای من تأثیر دارد و مرا تغییر می‌دهد.
می‌گذارم سر به پای خاک، صائب سایه‌وارچرخ اگر خورشیدِ عالم‌تاب می‌سازد مرا
هوش مصنوعی: سرم را به خاک می‌گذارم، مانند سایهای که زیر چرخ میایستد، اگر خورشید عالم‌تاب وجودم را روشن کند.