غزل شمارهٔ ۸۴۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق و حالت‌های روحی شاعر است. او از سادگی دل و عدم وابستگی به دنیا و حوادث زندگی صحبت می‌کند. شاعر اظهار می‌دارد که به همچون مجنون، از موانع و مشکلات زندگی فرار می‌کند و به دنبال عشق و آزادی است. او به قناعت با کمترین چیزها اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که حتی در سادگی و بی‌نیازی، همچنان وابسته به احساسات و عشق است. با این حال، با وجود نشانه‌های سرمستی و گاهی سردرگمی، در جستجوی حقیقت و آرامش درونی است و از عشق به عنوان منبع انرژی و انگیزه یاد می‌کند. در نهایت، او خود را در کشمکش بین عشق و خمار آن می‌یابد، در حالی که به آرامش روحی و سادگی زندگی می‌اندیشد.
دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا
هوش مصنوعی: دل من به سادگی از هر گونه نقش و زرق و برق خالی شده و حالا چشمم به دو جهان بسته است.
زه نگیرد کمانِ پر زورمنکشد عقل در قلاده مرا
هوش مصنوعی: نتواند كمانِ توانايم مرا به زنجير كشد و عقل سرزنشم نكند.
تا چو مجنون شوم بیابانگردمی‌گزد همچو مار، جاده مرا
هوش مصنوعی: تا زمانی که مانند مجنون شوم و در کویر wandering کنم، جادهی من را مار چون میخزد.
صبرِ در مهدِ خاک چون طفلاندست بر روی هم نهاده مرا
هوش مصنوعی: صبر من در دل زمین مانند کودکانی است که دستان خود را روی هم گذاشتهاند.
چون گهر قانعم به قطرهٔ خویشنیست اندیشهٔ زیاده مرا
هوش مصنوعی: من مانند یک گوهر هستم که از قطرهٔ خود راضی است و به فکر بیش از آن نیستم.
می‌دهد بی طلب مرا روزیآن که کرده است بی اراده مرا
هوش مصنوعی: خداوندی که من را بدون درخواست و خواستهی خودم به زندگی و روزی میرساند، خود به من روزی می‌دهد.
صد گره در دلم فتد چو صدفیک گره گر شود گشاده مرا
هوش مصنوعی: دلم پر از مشکلات و دغدغههاست، اما اگر یکی از این مشکلات حل شود، آرامش خاطر پیدا میکنم.
تا به روی تو چشمم افتاده استآفتاب از نظر فتاده مرا
هوش مصنوعی: چشم من به زیبایی تو افتاده و به همین دلیل، نور زندگیام از بین رفته است.
شد ز مستی کمانِ سختِ فلکسست در قبضه چون کباده مرا
هوش مصنوعی: به خاطر سرخوشی و شوق فراوان، حال و وضع آسمان به گونهای تغییر کرده است که مانند یک کمان سست و ضعیف به نظر میرسد و من خود را در دام این حال و هوا احساس میکنم.
چون کدو نیست شیشه در بارمنکند خرد، زورِ باده مرا
هوش مصنوعی: وقتی کدو نیست، شیشه به بار نمینشینم و نمیتوانم با قدرت شراب، خود را کنترل کنم.
نه چنان بر سخن سوارم منکه توان ساختن پیاده مرا
هوش مصنوعی: من به قدری در صحبت کردن مهارت ندارم که بتوانم کسی را که به راحتی در حرف زدن است، مجاب کنم.
تختهٔ مشقِ نقش‌ها کرده استهمچو آیینه، لوحِ ساده مرا
هوش مصنوعی: تخته مشقِ نقش‌ها مانند یک آیینه، لوح ساده من را آذینبندی کرده است.
هر قدر بیش باده می‌نوشممی‌شود تشنگی زیاده مرا
هوش مصنوعی: هر چه بیشتر نوشیدنی مینوشم، احساس تشنگیام بیشتر میشود.
بی‌خودی همچو چشمِ قربانیکرده آسوده از اراده مرا
هوش مصنوعی: در حالت بیخود و غفلت، مانند چشمی که قربانی شده، از اراده و انتخاب خود آسودهام.
باز می‌آورد ز مستی عشقهمچو آبِ خمار، باده مرا
هوش مصنوعی: عشق مانند آب گوارا، مرا از حالت مستی بازمیگرداند.
مانع سیر و دوُر شد صائبصافی آبِ ایستاده مرا
هوش مصنوعی: سفر و حرکت من به خاطر وجود آبهای راکد و موانع متوقف شده است.