غزل شمارهٔ ۸۵۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ٔ امید و روزی است. شاعر می‌گوید که نگرانی از مشکلات زندگی (غمی از نان و آب) بی‌مورد است چون روزی هر شخص در پیش خداوند تعیین شده است. همچنین اشاره می‌کند که دیوارهای زندگی نمی‌توانند مانع رسیدن به آرزوها شوند و عشق و زیبایی هیچگاه از دل محو نمی‌شود. عشق و بوسه‌ها از ارزش و زیبایی نمی‌افتند و همواره باقی خواهند ماند. به طور کلی، شعر بر اهمیت عشق و امید در زندگی تأکید دارد.
نیست غم نان و آب، گوشه نشین رادر رحم آماده است رزق، جنین را
هوش مصنوعی: نگرانی از نان و آب برای کسی که زندگی را آرام میگذراند وجود ندارد، زیرا روزی برای او مانند جنینی که در رحم است، به آرامی و بهینه فراهم میشود.
پستی دیوار را زوال نباشدسیل نسازد خراب خانه زین را
هوش مصنوعی: دیوار پایین هرگز از بین نمیرود و طوفان نمیتواند خانه را خراب کند.
خشک تر از موجه سراب شماردتشنه دیدار او بهشت برین را
هوش مصنوعی: تشنهای که در آرزوی دیدار معشوق است، حتی بهشت را هم به اندازهی یک سراب خشک و بیمعنا میبیند.
خال تو از خط به دل غبار ندارددزد شمارد بهشت خویش کمین را
هوش مصنوعی: عشق تو برای دل من مانند نشانهای است که همیشه در ذهنم باقی میماند. هرگز نمیتوانم زیبایی و آرامش همراه تو را دستکم بگیرم، حتی اگر در خطر دزدی از بهشت خودت قرار بگیرم.
کم نشود بوسه از لبش به گرفتنموم نسازد تهی ز نقش، نگین را
هوش مصنوعی: بوسهای که از لب او گرفته میشود، هیچگاه کم نمی‌شود و مانند موم، خالی از طرح و نقش نخواهد بود؛ مانند نگینی که بینقش است.