غزل شمارهٔ ۱۵۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و عظمت محبوبی اشاره دارد که همه چیز تحت تأثیر وجود اوست. شاعر با بیان عشق و حیرت خود در مقابل زیبایی و جذابیت محبوب، به تنگناها و محدودیت‌های انسان‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند بدون اشاره به او زندگی کند. هر چیز زیبا و شگفت‌انگیز در دنیا به نوعی به این محبوب مربوط می‌شود و عشق به او همهٔ احساسات و آرزوهای بشر را تحت تأثیر قرار داده است. شاعر به نقش حیاتی محبوب در زندگی و روشنگری دل‌ها، و همچنین قدرت او در ایجاد زیبایی‌های جهان اشاره می‌کند.
هر که دارد نظری واله زیبایی توستحلقه دام تو از چشم تماشایی توست
هوش مصنوعی: هر کسی که به زیبایی تو فکر می‌کند، اسیر زیبایی و جذبهات شده است و جاذبههای تو به چشمهای تماشاگرانت وابسته است.
نیست هر چند در این سرو قدان کوتاهیعلم این صف آراسته رعنایی توست
هوش مصنوعی: هر چند که قد این سروها کوتاه است، اما زیبایی و شکوه این صف به خاطر توست.
این که هر طایفه ای قبله خاصی دارندنیست بیجا، سببش جلوه هر جایی توست
هوش مصنوعی: هر گروه یا فرقهای از مردم نسبت به یک نقطه خاص توجه و گرایش دارند، که این بیدلیل نیست. دلیل آن، ظهور و جلوهگری تو در هر مکانی است.
مد احسان محیط تو رسا افتاده استلاف یکتایی هر قطره ز یکتایی توست
هوش مصنوعی: محیط احسان و نیکی تو به قدری وسیع و تاثیرگذار است که هر قطره از آن به تنهایی برتری و یکتایی تو را نشان میدهد.
گرچه در حجله نازست رخت پرده نشینشور هر انجمن از انجمن آرایی توست
هوش مصنوعی: با وجود اینکه تو در حجاب زیبایی و در خلوت خود، محجوب هستی، اما شور و شوق هر جمع و مجلسی به خاطر زیبایی و دلربایی توست.
کیست بی پرده به خورشید نظر باز کند؟چشم پوشیده ما حجت پیدایی توست
هوش مصنوعی: کیست که در برابر خورشید بیپرده به نگاه بیفتد؟ چشمهای ما که بسته است، دلیل وجود و نمایان بودن توست.
زلف چون سرکشی از شانه تواند کردن؟نبض جان همه در پنجه گیرایی توست
هوش مصنوعی: زلفی که مانند سرکشی است، آیا میتواند از شانهات کم شود؟ تمام احساس و زندگی من در دستان توانای توست.
موج بی جنبش دریا ره خوابیده بودهر که را درد طلب هست ز جویایی توست
هوش مصنوعی: در دل دریا، موجی بیحرکت و ساکن وجود داشت. هر کسی که در جستجوی درد و رنج است، باید به سراغ تو بیاید.
آب حیوان که سکندر ز تمنایش سوختدر سیه خانه مغزی است که سودایی توست
هوش مصنوعی: آب زندگی که اسکندر به خاطر آرزویش برای دستیابی به آن دچار شوق و اشتیاق شد، در واقع نشانی از آروزی توست که در دل و ذهنی تاریک و ناآرام جای دارد.
از لطافت نتوان یافت کجا می باشیجای رحم است بر آن کس که تماشایی توست
هوش مصنوعی: از ظرافت تو نمیتوان فهمید که کجا هستی. برای کسی که تو را تماشا می‌کند، سزاوار است که بر او رحم آورده شود.
روزن از مهر جهانتاب بصیرت داردنور آگاهی ما پرتو بینایی توست
هوش مصنوعی: روزنهای که از آن نور خورشید به درون میتابد، بینش و آگاهی را روشن می‌کند و نور آگاهی ما، سرچشمهی بینایی توست.
کیست صائب که به توحید تو گویا گردد؟قوت بازوی کلکش ز توانایی توست
هوش مصنوعی: کیست که بتواند در مورد یکتایی و توحید تو سخن بگوید؟ قدرت بیان او از توانایی و قوت تو نشأت میگیرد.