غزل شمارهٔ ۱۶۳۶
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ فراموشی و عدم توجه به چیزهای مهم زندگی است. شاعر به سرور و ثروت اشاره می‌کند که به دلیل غفلت و بی‌توجهی از یاد رفته‌اند. همچنین به غم و اندوه انسان‌ها اشاره می‌کند که به دلیل خواب سنگین خود از سفر و دنیای واقعی غافل‌اند. پیام شعر این است که در زندگی نمی‌توان اجازه داد که مسائل مهم و زیبایی‌ها از یاد بروند و تأکید می‌کند که فراموشی می‌تواند عواقب جدی داشته باشد. هر بیت به توصیف موضوعاتی چون عشق، غم، و غفلت می‌پردازد و نشان می‌دهد که آگاهی و هوشیاری در زندگی ضروری است.
اوست سرور که کلاه و کمر از یادش رفتآن توانگر بود اینجا که زر از یادش رفت
هوش مصنوعی: او کسی است که قدرت و مقامش آنقدر زیاد است که دیگر به ظواهر و تجملات مانند کلاه و کمربند اهمیت نمیدهد. در واقع، او کسی است که حتی ثروت و زر و زیورآلات را نیز از یاد برده است.
جان به این غمکده آمد که سبک برگردداز گرانخوابی منزل سفر از یادش رفت
هوش مصنوعی: روح من به این محل غمگین وارد شد تا از خواب سنگین بیدار شود و سفر را فراموش کند.
جای رحم است بر آن طوطی کوتاه اندیشکه ز شیرین سخنیها شکر از یادش رفت
هوش مصنوعی: بر آن طوطی کمفکر، افسوس میخوریم که به خاطر شیرینی کلمات، شکر را از یاد برده است.
جان وحشی چه خیال است به تن برگردد؟رشته از زود گسستن گهر از یادش رفت
هوش مصنوعی: روح سرکش چرا فکر می‌کند که به جسم بازخواهد گشت؟ او یادش رفت که رابطههای ناپایدار مانند جواهرات زود شکسته میشوند.
با تعلق نتوان سر به سلامت بردنآن سرآمد شود اینجا که سر از یادش رفت
هوش مصنوعی: نمی‌توان با تعلقات و وابستگیها به آرامش و سلامت رسید. زمانی که ذهن از یاد چیزها و وابستگیها خالی شود، آنجا پایان کار است.
قاصد سنگدل از کوی تو در برگشتنبس که آمد به تأنی خبر از یادش رفت؟
هوش مصنوعی: قاصدی که بیاحساس از کوی تو برگشت، آنقدر با تأخیر آمد که خبر تو را فراموش کرده بود.
چشم مست تو اگر هوش ز نقاش نبرداز چه تصویر دهان و کمر از یادش رفت؟
هوش مصنوعی: اگر چشمان سرمست تو باعث شود که نقاش احساسش را از دست بدهد، پس چرا تصویر لب و کمر او از یادش رفته است؟
ای بسا سر که به دیوار زند از غفلتآن که در خانه تاریک در از یادش رفت
هوش مصنوعی: بسا افرادی که به دلیل غفلت خود، به جای این که راه درست را دنبال کنند، دچار اشتباهات میشوند و به نتیجهای نامناسب دست مییابند؛ همانند کسی که در یک مکان تاریک در را فراموش کرده و به دیوار برخورد می‌کند.
دل ز تنگی چه خیال است برآید بی آه؟غنچه ماند آن که نسیم سحر از یادش رفت
هوش مصنوعی: دل وقتی که تنگ و گرفته است، چگونه می‌تواند بدون آه و ناله آرامش پیدا کند؟ گل جوانهای که نسیم صبحگاهی را فراموش کرده، همچنان در حالت غنچه باقی میماند.
نیست ممکن که به اندازه خورد می صائبمی پرستی که خمار سحر از یادش رفت
هوش مصنوعی: عشق و علاقه به می و شراب، آنقدر عمیق است که حتی بخار ناشی از آن در صبح را فراموش کرده است.