غزل شمارهٔ ۱۷۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی احساسات عاطفی و عاشقانه شاعر را بیان می‌کند. شاعر بیان می‌کند که هیچ کسی به اندازه معشوقش بر روی احساسات او تأثیر نگذاشته است. با یک نگاه معشوق، حال و روزش بهم می‌ریزد و صبرش از بین می‌رود. او به بلبل اشاره می‌کند که به خاطر عشقش نمی‌تواند پرواز کند و در این راه، از درد و رنج خود صحبت می‌کند. شاعر احساس می‌کند که به خاطر اشتیاقش، تمام جهان را بهم ریخته و دردهایش را فقط خودش می‌داند. در پایان، شاعر از معشوق می‌خواهد که در آرامش بیشتری زندگی کند و بر این اساس، زیبایی‌های او را ستایش می‌کند.
به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده استبه یک پیاده کسی لشکری بهم نزده است
هوش مصنوعی: هیچ کسی به خاطر نیم تماشا یا زیبایی یک نفر، جهانی را به هم نریخته و هیچ کسی فقط به خاطر یک پیاده نظام، ارتشی را به هم نیاورده است.
ز چشم شوخ تو شد ملک صبر زیر و زبربه یک نگاه کسی کشوری بهم نزده است
هوش مصنوعی: چشم زیبا و بازیگوش تو باعث به هم ریختن وضعیت صبر و آرامش شده است، به طوری که با یک نگاه تو، حتی کشوری نتوانسته است اینطور به هم بریزد.
مرا به بلبل تصویر، رحم می آیدکه در هوای تو بال و پری بهم نزده است
هوش مصنوعی: من به بلبل تصویر بسیار رحم میکنم، چرا که این پرنده در هوای تو نتوانسته بال و پرش را به اهتزاز درآورد.
هوای خانه بود چون حباب دشمن منبساط عیش مرا صرصری بهم نزده است
هوش مصنوعی: فضای خانه مانند حبابی بود و دشمن من نتوانسته است جشن و شادیام را به هم بریزد.
ز اشتیاق تو بر هم زدم دو عالم رابه این نشاط، دو کف دیگری بهم نزده است
هوش مصنوعی: به خاطر علاقهام به تو، دو دنیای مختلف را به هم ریختم و این شادی را به وجود آوردم، زیرا هیچ چیز دیگری نتوانسته است اینچنین با هم ترکيب شود.
شمار داغ مرا بوالهوس چه می داند؟ز پاره های جگر دفتری بهم نزده است
هوش مصنوعی: کسی که دیوانهوار به دنبال لذتهاست، نمی‌تواند از درد و رنج من باخبر باشد. چون دفتری که من پر از غم و درد دارم، از قطعههای جگر من نوشته نشده است.
سری به عالم آسودگی بکش صائبترا که کاکل سیمین بری بهم نزده است
هوش مصنوعی: به آرامش و سکوت فکر کن، صائب. تو هنوز با مشکلات و دغدغههای زندگی مواجه هستی و زمان آرامش تو فرا نرسیده است.