غزل شمارهٔ ۱۹۴۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق خود می‌پردازد و از عناصر طبیعی مانند گل‌ها، ستاره‌ها و بهار برای تشریح ویژگی‌های او بهره می‌گیرد. او می‌گوید که زیبایی معشوق باعث ایجاد خوشحالی و نشاط در دل دیگران می‌شود و چشم‌ها به دنبال او می‌گردند. همچنین به تأثیر عاطفی و روحی این زیبایی اشاره می‌کند و از اشیاء مانند آینه و باده برای نشان دادن اثرات معشوق بر احساسات انسان‌ها استفاده می‌کند. شاعر در نهایت بیان می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند نسبت به این زیبایی بی‌احساس بماند.
لعل لب پیاله می آبدار ازوستجوش صباحت گل روی بهار ازوست
هوش مصنوعی: لبان قرمز و زیبای جام شراب به خاطر اوست و زیبایی و طراوت گل و چهره بهار نیز از وجود او ناشی می‌شود.
ابروی موج درس اشارت ازو گرفتچشم حباب در گرو انتظار ازوست
هوش مصنوعی: ابروهای موج به شکل نشانهای از او الگوبرداری کردهاند و چشمهای حباب در انتظار او هستند.
گلگونه نشاط ازو یافت لاله زارخال سیاه بختی مشک تتار ازوست
هوش مصنوعی: گلگون شدن چهره، از او به پای لاله زار رسیده است و نشانه سیاه بختی، به خاطر وجود مشک تتار به او مربوط می‌شود.
چشم ستاره می پرد از آرزوی اومژگان آفتاب، ثریا نثار اوست
هوش مصنوعی: چشمهای ستاره به خاطر آرزوی او میدرخشد و مژگان آفتاب به خاطر او، ثریا را نثار می‌کند.
زان قطره خوی که بر سمنش تکیه کرده استشبنم به روی بستر گل بیقرار ازوست
هوش مصنوعی: شبنم بر روی بستر گل به خاطر آن قطرهای که بر روی شاخه سمن نشسته، بیقرار و ناآرام است.
زنگ از دلش به ابروی صیقل نمی رودآیینه ای که چشم به راه غبار ازوست
هوش مصنوعی: دل او به زودى به زیبایى و صفا نمیرسد، مثل آینهای که همیشه منتظر است گرد و غبارى بر آن نشیند.
دریاب رنگ باختگان خمار رازان باده ای که دست سبو در نگار ازوست
هوش مصنوعی: به این فکر کن که افرادی که شادابی و رنگ روی خود را از دست دادهاند، به چه اندازه نیازمند کمک هستند. آنها به نوشیدنی خاصی احتیاج دارند که در دست سبویی است که متعلق به معشوقشان است.
صائب به نیم گردش چشم آن ستیزه جوبی اختیار اگر کندت اختیار ازوست
هوش مصنوعی: اگر آن ستیزهجو با نیمنگاهی به تو بیاختیار تصمیمی بگیرد، در واقع اختیار و انتخاب واقعی از آنِ او است.