غزل شمارهٔ ۳۸۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به رابطه‌ی شور و نشاط با عقل اشاره دارد و می‌گوید که این نشاط گاهی به نقص عقول می‌انجامد. او به زیبایی‌های عشق و خوشی‌ها اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که باید به دل خوش بود. همچنین، از زلف معشوق به عنوان عامل خوشبختی یاد می‌کند و بر این نکته تأکید دارد که کسانی که در جستجوی کمال و محبوبیت هستند، در واقع به دنبال آرامش و خلوت هستند. در نهایت، شاعر به احساس نیاز به چیزی فراتر از دنیا اشاره می‌کند و به نوعی انتقاد از جستجوی شهرت و نمایش‌گری می‌کند.
نشاط لازم نقص عقول می باشدبه قدر هوش وخرد دل ملول می باشد
هوش مصنوعی: شادی و نشاط ضروری است، اما اگر درک و فهم انسان ناکامل باشد، همین شادی هم کافی نخواهد بود و باعث دلزدگی میشود.
ز زلف چون به خط افتادکارخوشدل باشکه این برات قریب الوصول می باشد
هوش مصنوعی: وقتی که زلفی به شکل خطی زیبا در میآید، خوشدل باش که آن عشق به زودی به دست خواهد آمد.
به خوش عیاری انگور بسته خوبی میجنون خلق به قدر عقول می باشد
هوش مصنوعی: انگور با هنر خوب خود، زیبایی را به نمایش میگذارد و دیوانگی مردم به اندازه عقل و درک آنها متفاوت است.
ببخش اگر ز تو خواهم مراد هر دو جهانکه میهمان کریمان فضول می باشد
هوش مصنوعی: اگر از تو درخواست داشته باشم که خواستهام را برآورده کنی، میبخشید، چون مهمانی از آدمهای بزرگوار است که برای خود فضولی می‌کند.
کسی که زخمی شهرت شده است چون صائبهمیشه طالب کنج خمول می باشد
هوش مصنوعی: کسی که به دلیل شهرتش دچار درد و رنج شده است، همیشه به دنبال آرامش و دوری از چشمها و توجهات است.