غزل شمارهٔ ۴۰۸۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دنبال وجود عیسی و لحظه‌ی اوج و نجات است. او اشاره می‌کند که پیش از آنکه امید به هلاکت برسد، درخواستش به خدا خواهد رسید. شاعر به روزی اشاره می‌کند که این غریب به وطنش باز می‌گردد و در این رهگذر از عشق و زیبایی سخن می‌گوید. او با اشاره به دل‌تنگی و آرزوی وصال، به صمیمیت عواطف انسانی پرداخته و از رنج‌های خود سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر به زیبایی و شیرینی کلام و چشمان دل‌ربا اشاره می‌کند و به دنبال یافتن بنیادی‌تر از این زیبایی‌ها در دل خودش است.
عیسی دمی کجاست به درد سخن رسدپیش از دم هلاک به بالین من رسد
هوش مصنوعی: عیسی (مسیح) کجا است تا درد دل مرا بشنود؟ پیش از آنکه به هلاکت برسم، ای کاش او به بالینم بیاید.
دانی چه روز دست دعا می رسد به عرشروزی که این غریب به تخت وطن رسد
هوش مصنوعی: میدانی چه زمانی دعاها به اوج میرسد؟ زمانی که این فرد دورافتاده به سرزمین خود برگردد و بر تخت وطنش بنشیند.
عالم تمام پرده فانوس حسن اوستاینجا به شمع طور پیرهن رسد
هوش مصنوعی: این جهان نمایانگر زیبایی اوست و در این مکان، نورش مانند شمعی در زیر پارچهای درخشان ظاهر میشود.
بی پرده نقش صورت شیرین نگاشته استکوتیشه تا به داد سرکوهکن رسد
هوش مصنوعی: تصویر واضح و زیبای محبوبش به وضوح ترسیم شده است تا این که صدای هلن به گوش سنگتراش برسد.
چون شمع آههای گلوسوز می کشمتا باد صبح بر سر بالین من رسد
هوش مصنوعی: من مثل شمعی هستم که با آههای سوزانم، میسوزم و منتظر میمانم تا نسیم صبح به بالین من برسد.
کی حد ماست دست درازی به شاخ گلمارا بس است خاری اگر از چمن رسد
هوش مصنوعی: هر کسی باید به حدود و قوانین احترام بگذارد و نباید به زیبایی‌ها و نعمتهای طبیعی آسیب بزند. اگر به ما آسیب برسد، دیگر نیازی به گلها نیست و ما باید از خطرات و آسیبها دوری کنیم.
صائب میان اینهمه شکرلبان که هستبادام چشم کیست به مغز سخن رسد
هوش مصنوعی: در میان این همه افرادی که لبهای شیرین و خوشگلی دارند، چه کسی میتواند به عمق و مغز سخن برسد؟