غزل شمارهٔ ۵۳۰۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تجارب و تحولات زندگی خود سخن می‌گوید. او به مدت سالها در زمین گشته و از این سفرها به دل و روانی پاک و روشن دست یافته است. از تغییراتی که در او رخ داده است، به طراوت و شادابی‌اش اشاره می‌کند و همچنین از زخم‌ها و دردهایی که بر او گذشته، یاد می‌کند. او در عین حال بیان می‌کند که سایه‌اش برای دیگران خیر و برکت به ارمغان می‌آورد، اما خود را در محاصره استخوان‌ها و دلتنگی‌ای می‌بیند که از زندگی مادی و دنیوی او ناشی می‌شود. در نهایت، او به تنهایی و بی‌کسی خود اشاره کرده و این احساس ناامیدی و بیگانگی را به تصویر می‌کشد.
سالها گرد زمین چون آسمان گردیده امتا چنین صافی دل و روشن روان گردیده ام
هوش مصنوعی: مدتها به دور زمین همچون آسمان سفر کردهام تا به این نقطه برسم که دل پاک و ذهن روشنی پیدا کردهام.
سبز گردیده است چون طوطی پروبالم ز زهرتا درین عبرت سرا شیرین زبان گردیده ام
هوش مصنوعی: من به مانند یک طوطی، از زهر واخوردگی زنده ماندهام و اکنون در این سرای پند و اندرز، زبانم شیرین و دلپذیر شده است.
استخوانم را هما تعویذ بازو می کندتا نشان تیر آن ابرو کمان گردیده ام
هوش مصنوعی: استخوانم را هما به عنوان تعویذ و تزیینی بر روی بازو قرار میدهد تا نشانی از تیراندازی آن ابرو به من باشد که شبیه کمان خمیده است.
هر گلی داغی و هر خاری زبان شکوه ای استگرد این گلزار چون آب روان گردیده ام
هوش مصنوعی: هر گلی یک درد و هر خاری یک شکایت دارد، من در این باغ مانند آبی جاری شدم.
زندگی در چار دیوار عناصر چون کنممن که در دامان دشت لامکان گردیده ام
هوش مصنوعی: زندگی در این جهان مادی و محدود برای من چطور ممکن است، در حالی که من در دنیایی بیمرز و نامحدود زندگی میکنم؟
سایه من گرچه می بخشد سعادت خلق رااز جهان قانع به مشتی استخوان گردیده ام
هوش مصنوعی: سایه من اگرچه برای دیگران خوشبختی به ارمغان می‌آورد، اما من از دنیا به چیزی کمتر از چند تکه استخوان راضی شدهام.
نیست آبی غیر آب تیغ با من سازگارمن که از زخم نمایان گلستان گردیده ام
هوش مصنوعی: آبی جز آب تیغ برای من مناسب نیست، من که از زخمهایم به گلستان تبدیل شدهام.
ذره ام اما ز فیض داغ عالمسوز عشقروشنی بخش زمین و آسمان گردیده ام
هوش مصنوعی: من یک ذره هستم، اما از برکت عشق سوزان و پرقدرتی که دارم، توانستهام روشنایی را برای زمین و آسمان به ارمغان آورم.
بی دماغی صائب از عالم مرا بیگانه کردبا که سازم من که از خود دلگران گردیده ام
هوش مصنوعی: صائب به خاطر بیاحساس بودنش، از دنیا و آدمها فاصله گرفته و حالا نمیداند با چه کسی باید ارتباط برقرار کند. او خود را در جایی می‌بیند که از درون ناراحت و نگران است.