غزل شمارهٔ ۵۳۸۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و دردهای درونی شاعر پرداخته است. او از بی‌ثمری و بی‌سرانجامی زندگی‌اش سخن می‌گوید و به این نکته اشاره می‌کند که علی‌رغم تلاش‌ها و زحمت‌هایش، به یک سرمنزل مقصود نمی‌رسد. شاعر احساس غم و تنهایی دارد و با وجود ارتباطات و آشنایان، هنوز احساس بی‌کسی و بی‌هدفی می‌کند. او به تشبیه‌هایی مثل «خار دیوار» و «سایه» اشاره می‌کند که نشان‌دهنده‌ی ناپایداری و بی‌ثمری وجود اوست. در نهایت، شاعر به نوعی حسرت و انزوای وجودی دچار است و می‌خواهد که وجودش معنادارتر شود، اما به همان اندازه احساس می‌کند که خارج از دایره‌ی بهره‌وری و رضایت قرار دارد.
خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم
هوش مصنوعی: من مثل خار دیواری هستم که از برگ و صدا بینصیب ماندهام و در حالی که در خودم ثبات و استواری دارم، همچنان از رشد و پیشرفت محروم هستم.
با من غم دیده نه دلدار می سازد نه دلمن هم از بیگانه، هم از آشنا بی طالعم
هوش مصنوعی: غم من نه با یار می سازد و نه دل من از کسی دیگر، چه از بیگانه و چه از آشنا، بیدردسر و بدون سرنوشتی است.
سایه من گرچه می بخشد سعادت خلق راکار چون با قسمت افتد چون هما بی طالعم
هوش مصنوعی: سایه من اگر چه به دیگران خوشبختی میدهد، اما وقتی قسمت خودم به میان بیاید، به سرنوشت بد دچار میشوم.
هرکه را از خاک بردارم، زندخاکم به چشمدر بساط آفرینش چون صبا بی طالعم
هوش مصنوعی: هر کسی را که از خاک برمیدارم و به او کمک میکنم، در واقع خودم در دنیای آفرینش چون نسیمی هستم که بدون سرنوشت و بیقراری در حال حرکت و نوسان هستم.
خانه آیینه دارد زنده دل نام مراچون سکندر گرچه ازآب بقا بی طالعم
هوش مصنوعی: خانهی آن فرد زنده دل، آینهای دارد که نام مرا در آن منعکس می‌کند. هرچند من مانند سکندر هستم، اما از آب بقا بینصیبم و به همین دلیل سرنوشت خوبی ندارم.
داغ دارد چشم پاکم دامن آیینه راحیرتی دارم که از خوبان چرا بی طالعم
هوش مصنوعی: چشمان پاک و معصوم من به شدت احساس درد و سوزش دارند و باعث شدهاند که دامن آیینه را بسوزانم. در این حال، چنین حیرت و شگفتی دارم که چرا از میان نیکان و خوبان، من بیقسمت و بینصیب ماندهام.
منت بیگانگان از آشنایان خوشترستمنت ایزد را که من از آشنا بی طالعم
هوش مصنوعی: بگذار برایم انتظار و لطف بیگانگان را، زیرا منت و لطف خداوند به من از آشنایانم بیخبرتر است.
داغ دارد شانه را در موشکافی دفتمدر به دست آوردن زلف دو تا بی طالعم
هوش مصنوعی: شانهام به خاطر تلاش برای یافتن زلفی از معشوق به شدت داغ و خسته است، و این تلاش بینتیجه و بدون خوش شانسی است.
می نمایم ره به خلق و می خورم بر سر لگددر میان رهبران چون نقش پا بی طالعم
هوش مصنوعی: من به مردم نشان میدهم که چگونه باید بروند و خودم هم در مسیر رهبران مثل یک اثر کمرنگی هستم که بیچارهام و فقط با راه رفتن بر روی لگدی که به سرم میخورد، به جلو میروم.
چون سویدا اگرچه راهی هست در هر دل مراهمچو تخم خال از نشو و نما بی طالعم
هوش مصنوعی: اگرچه در دل هر کسی مسیری وجود دارد، اما من به مانند تخم خالی هستم که بدون رشد و نمو، به سرنوشت خوبی نخواهم رسید.
راستی چون سرو صائب بی ثمر دارد مرامن ز صدق خود درین بستانسرا بی طالعم
هوش مصنوعی: من همچون سروی هستم که بی ثمر میماند و زندگیام همانند این بستان بی حاصل است، چرا که به صداقت و درستی خود ایمان دارم، اما از شانس و سرنوشت خوبی برخوردار نیستم.