غزل شمارهٔ ۵۵۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر، از احساسات عمیق خود نسبت به یک عشق دور و غیرقابل دسترس می‌گوید. او می‌خواهد به کمال و نزدیکی به معشوقش برسد، اما می‌بیند که این امکان وجود ندارد و فقط از دور می‌تواند او را ببیند. هر تلاش او برای نزدیک شدن با موانع و حسرت‌هایی روبروست. شاعر از دردهای غربت و آرزوهای بی‌پایان خود سخن می‌گوید و می‌فهمد که چقدر عشقش او را کند و ناراحت کرده و تا چه حد درگیر افکار و خیال معشوقش است. او در نهایت به عدم امکان رسیدن به آنچه می‌خواهد اشاره می‌کند و احساس می‌کند که همه چیز به دامن شب‌ها و دردها محدود شده است.
تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینمکه زیر پا نبیند یار و من بالا نمی‌بینم
هوش مصنوعی: من از زیبایی و نزدیکی به معشوق لذت نمیبرم، چون او زیر پای من است و من از بالا او را نمی‌بینم.
مگر از دور گرد محمل لیلی نمایان شد؟که از مجنون اثر در دامن صحرا نمی‌بینم
هوش مصنوعی: آیا از دور، نشانی از محمل لیلی دیده میشود؟ چرا که هیچ اثری از مجنون در دامن صحرا نمی‌بینم.
کمینگاه نگاه حسرت آلودی است هر مویماگر در چهره محجوب او رسوا نمی‌بینم
هوش مصنوعی: هر یک از موهای من، مانند یک کمینگاه است که پر از حسرت است. اگر چهره آن محبوب محجوب نبود، هرگز نمیتوانستم خودم را علیه این احساس رسوا ببینم.
فرامش وعده من گر نه مکری در نظر داردچرا امروز ذوق از وعده فردا نمی‌بینم؟
هوش مصنوعی: اگر قرار است وعدهام را فراموش کنی، پس چرا امروز از وعده فردا شوقی نمی‌بینم؟ آیا نقشهای در ذهنت داری که من از آن بیخبرم؟
به راهم خار ریزد خصم کوته‌بین، نمی‌داندکه من چون شعله بی‌باک پیش پا نمی‌بینم
هوش مصنوعی: در مسیر من، دشمن نابخرد بر سر راهم خار میگذارد، اما او نمیداند که من مانند شعلهای شجاع، به جلو نگاه میکنم و از مانعها نمیترسم.
چه حاصل زین که چون پرگار پای آهنین دارم؟چو من راه نجات از گردنش بی‌جا نمی‌بینم
هوش مصنوعی: من از این وضعیت چه سودی میبرم وقتی که پایم به زنجیر است؟ چون راهی برای نجات از این موقعیت دشوار نمی‌بینم.
به درد و داغ غربت زان نهادم دل که چون گوهرگشاد این گره از ناخن دریا نمی‌بینم
هوش مصنوعی: به خاطر درد و رنج غربت، دل خود را به شدت آزار میدهم، چرا که مثل گوهر، این مشکل را از چنگال دریا نمیتوانم خلاص کنم.
من و دامان شب، کامروز در آفاق دامانیکه داد من دهد، جز دامن شب‌ها نمی‌بینم
هوش مصنوعی: امروز در دنیا، من و شب کنار هم هستیم و هر جا نگاه میکنم، جز دامن شب‌ها چیزی نمی‌بینم که به من آرامش و پناه دهد.
نگاه عجز تیغ بد گهر را تیزتر سازدفلک گر تیغ بارد بر سرم بالا نمی‌بینم
هوش مصنوعی: نگاه ناتوانی، تیزی بدخواهی را بیشتر می‌کند. اگر آسمان بر سرم تیغی را رها کند، من دیگر بالا را نمی‌بینم.
ربوده است آنچنان فکر و خیال او مرا صائبکه پیش پا به چندین دیده بینا نمی‌بینم
هوش مصنوعی: فکر و خیال او به قدری مرا مشغول کرده که حتی با وجود دیدگان بینا، نمیتوانم چیزی در پیش رو ببینم.