غزل شمارهٔ ۵۶۳۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر longing و آرزوی شاعر برای رهایی از قید و بندهای دنیوی و رسیدن به حقیقتی عمیق‌تر است. شاعر در تلاش است تا از این دنیا بی‌دل و بی‌چشم به جستجوی عشق و حقیقت بپردازد و از تعلقات دنیوی رها شود. او به زیبایی و آزادی اشاره می‌کند و می‌گوید که از هر آنچه که مانع اوست باید عبور کند. با وجود تمام مشکلات و محدودیت‌های زندگی، او خواهان جستجوی عشق و بالندگی روحی‌اش است و در نهایت اراده دارد که از خواب غفلت بیدار شود و به سمت نور و حقیقت حرکت کند.
جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟از جهان بی دل و چشم نگران برخیزم
هوش مصنوعی: چه نیرویی هست که من بتوانم از خودم جدا شوم و از این جهان بیاحساس و بدون نگرانی، برخیزم؟
گرد من برتو گران است، بیفشان دستیکه ز دامان تو ای سرو روان برخیزم
هوش مصنوعی: من در دور و بر تو به شدت تحت فشارم، بنابراین دست خود را بیفشان تا بتوانم از دامان تو برخیزم، ای سرو زیبای روان.
مغز را پوست حجاب است ز آمیزش قندکی بود که ز سر هر دو جهان برخیزم؟
هوش مصنوعی: مغز انسان به مانند مغزی است که زیر پوششی قرار دارد و از ارتباط با دنیای شیرین و لذتهای زندگی دور است. آیا هیچوقت ممکن است که از این جدایی و حجاب رهایی یابم و به سرزمین واقعی خود برگردم؟
پیش از آن دم که شوم خاک، ز خاکم بردارتا به نقد از سر این خرده جان برخیزم
هوش مصنوعی: قبل از اینکه به خاک تبدیل شوم، مرا از زمین بلند کن تا بتوانم به طور واقعی از این روح کوچک برخیزم.
به شتابی که سپند از سر آتش خیزدبه هوای تو من از خویش چنان برخیزم
هوش مصنوعی: با سرعتی مشابه شعلههای آتش که از آن بلند میشوند، من نیز به خاطر تو از حالت خود بلند میشوم و تغییر میکنم.
به سبکدستی سیلاب فنا ممکن نیستکز سر راه تو چون سنگ نشان برخیزم
هوش مصنوعی: به خاطر مهارت و توانایی من در نوشتن، نمیتوانم به سادگی از سر راه تو کنار بروم و به مانند سنگی محکم و ایستاده باقی بمانم.
چند در سود و زیان عمر سر آید، کو عشقتا ازین عالم پر سود و زیان برخیزم
هوش مصنوعی: چند بار در زندگی به فکر منفعت و ضرر میافتم، کجا میتوانم عشق را پیدا کنم تا از این دنیا که پر از نفع و ضرر است، رها شوم.
سرو آزاده من تا نشود ساده ز نقشنیست ممکن ز لب آب روان برخیزم
هوش مصنوعی: سرو آزاده من، تا زمانی که ساده و بیپیرایه نشوم، نمیتوانم از کنار آب روان به پاخیزم.
در کمانخانه افلاک اقامت کفرستبه میان آمده ام تا ز میان برخیزم
هوش مصنوعی: من در جایی قرار دارم که بسیار بالاست و این مکان به نوعی ناپاکی محسوب میشود. من به اینجا آمدهام تا از این وضعیت رهایی پیدا کنم و به دنیای دیگری بروم.
آنچنان پیکر من نقش نبسته است به خاککه به بانگ جرس از خواب گران برخیزم
هوش مصنوعی: بدن من چنان با خاک پیوند نخورده که با صدای زنگ بیدار شوم.
گرچه چون سایه زمین گیر ز پیری شده امبه هواداری آن سرو جوان برخیزم
هوش مصنوعی: هرچند که مانند سایه زمینگیر و پیر شدهام، اما به خاطر عشق و علاقهای که به آن جوان سرو دارم، برمیخیزم.
خوابم از سختی ایام سبک گردیده استبستر نرم ندارم که گران برخیزم
هوش مصنوعی: به خاطر سختیهای روزگار، خواب من سبک شده است و بستر نرمی ندارم که بتوانم به راحتی بلند شوم.
مهلت عمر کم و فرصت خدمت تنگ استمگر از خاک چو نی بسته میان برخیزم
هوش مصنوعی: عمر ما کوتاه و فرصت برای انجام کارها محدود است، اما میخواهم که مثل نی که از خاک جدا شده، بلند شوم و فعالیت کنم.
آن سپندم که زتر دامنی خود صائباز سر آتش سوزنده گران برخیزم
هوش مصنوعی: من آن قدری قوی هستم که از آتش سوزان و خطرناک برخیزم و خود را از دامان آن بیرون بکشم.