غزل شمارهٔ ۶۰۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به آرزوها و تمایلات خود اشاره می‌کند. او از آرزوی رهایی از قید و بندهای جسمی سخن می‌گوید و می‌خواهد آزاد و سبک‌بار باشد. او احساس می‌کند که ممکن است در جریان زندگی، فراموش شود، اما در عین حال دوست دارد در بهار زندگی، رنگ و نوا پیدا کند. شاعر به تغییرات درونی خود اشاره می‌کند و از هوش و دیوانگی‌اش می‌گوید که نتیجه تجربیات ناشی از نیرنگ‌های دنیا است.
وی می‌خواهد هرگز از مرکز وجود خود دور نشود و در هر جا که باشد به آن آستان نزدیک بماند. همچنین به بینش خود اشاره می‌کند که او را برتر از دیگران کرده و به نوعی خود را در مرکز توجه قرار می‌دهد. او مانند سروی آزاد تصور می‌کند که به سرنوشت خود می‌اندیشد و به بیگانگی و آشنایی با دیگران فکر می‌کند.
شاعر در پایان از حسرت‌ها و امیدها سخن می‌گوید و به وضوح نشان می‌دهد که قصد دارد نام خود را بر جا بگذارد و در مقابله با سالخوردگی، به زندگی و آرزوهایش ادامه دهد.
عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن
هوش مصنوعی: اگر عمری باشد، میخواهم از قید جسم رهایی یابم و مانند موج آبی که همیشه جاری است، به بقای ابدی دست پیدا کنم.
بینوا سازد مرا گر چند روزی برگریزدر بهاران صاحب برگ و نوا خواهم شدن
هوش مصنوعی: اگر چند روزی از من دوری کنی، در فصل بهار که شکوفا و شاداب میشود، دوباره به زندگی و نشاط خواهم رسید.
می کند بر مدعای من فلک ها سیر و دورگر چنین بی مطلب و بی مدعا خواهم شدن
هوش مصنوعی: اگر بخواهم بدون دلیل و هدف خاصی موجودیت خود را از دست بدهم، آسمانها و دورترین افلاک نیز بر ادعای من گواهی خواهند داد.
چون لباس غنچه دارد چرخ مینایی خطرگر به قدر آنچه گشتم غنچه، وا خواهم شدن
هوش مصنوعی: چرخش آسمان و روزگار مانند لباس غنچه است. اگر خطر به اندازهای باشد که من را از حالت غنچه خارج کند، در آینده به سراغ باز شدن و شکوفا شدن خواهم رفت.
هوشمند و میکش و دیوانه و عاقل شدمتا ز نیرنگ جهان دیگر چها خواهم شدن
هوش مصنوعی: من باهوش شدم و از لحظاتی شاد و تلخ گذراندم، تا از فریبهای این دنیا بفهمم که در آینده چه کسی خواهم شد.
غافل از مرکز نگردد گردش پرگار منساکن آن آستانم هر کجا خواهم شدن
هوش مصنوعی: من به مرکز توجهام اهمیت میدهم و در هر جایی که بخواهم، میتوانم حرکت کنم.
از بصیرت نیست مردم را نیاوردن به چشممن که در اندک زمانی توتیا خواهم شدن
هوش مصنوعی: مردم به خاطر بصیرت خودشان نمیتوانند درک کنند که من در آیندهای نزدیک تغییر میکنم و مانند مادهای نایاب خواهم شد.
برندارد خاکساری دست از دامن مرابر زمین گر نقش بندم، نقش پا خواهم شدن
هوش مصنوعی: اگر کسی که خاکی و بیارزش است، دست از دامن من بردارد، من هم بر زمین افتاده و اگر اثر پایم را بگذارم، تبدیل به یک نقش و نشانه خواهم شد.
گر چنین فکر تو از خود می برد بیرون مراحلقه بیرون این ماتم سرا خواهم شدن
هوش مصنوعی: اگر فکر تو مرا از خود بیبهره کند، من از این فضای غمآلود خارج میشوم و به دور از این مَاتَم، زندگی تازهای آغاز میکنم.
داشتم چون سرو از آزادگی امیدهامن چه دانستم چنین سر در هوا خواهم شدن
هوش مصنوعی: داشتم مانند سرو، آزاد و رها زندگی میکردم و از امیدهایم لذت میبردم؛ اما نمیدانستم که در آینده ممکن است دچار سرگشتگی و بیخبری شوم.
گشت خط آشنارو پرده بیگانگیبا تو حیرانم دگر کی آشنا خواهم شدن
هوش مصنوعی: من در حیرتم که چه زمانی دوباره با تو آشنا خواهم شد، چون هر روز بیشتر از قبل احساس陌نی میکنم.
منزل اول گرانباری به خاکم می کندگر به این سامان حسرت زو جدا خواهم شدن
هوش مصنوعی: گام اول سنگین و پرمخاطره است و باعث میشود که به زمین بیفتم، اگر بخواهم از این مکان دور شوم و حسرت آن را داشته باشم.
زود خواهم کرد صائب حلقه نام خویش راگر به این عنوان ز پیری ها دو تا خواهم شدن
هوش مصنوعی: من به زودی نام خود را ثبت خواهم کرد، چرا که اگر به همین شکل پیش بروم، به زودی دو تا از پیریها را پشت سر خواهم گذاشت.