غزل شمارهٔ ۶۶۰۵
هوش مصنوعی: این شعر به دلخواه و میل دل از لذت‌ها و نوشیدنی‌ها صحبت می‌کند. شاعر از ساقی می‌خواهد که به او و دیگران پیاله‌ای بدهد تا از شادی و نشاط برخوردار شوند. او به زیبایی‌های طبیعت، مانند شبنم بر گل‌ها و طراوت بهار اشاره می‌کند و خواستار این است که هر کس به شادی و عشق بپردازد. همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که هرگونه کینه و خصومت باید کنار گذاشته شود و به جای آن، دل‌ها با محبت پر شود. به طور کلی، مضمون شعر دعوت به جشن و سرور و بهره‌برداری از زیبایی‌های زندگی است.
رخی به شبنم می همچو برگ لاله بدهدگر به هر که دلت می کشد پیاله بده
هوش مصنوعی: به کسی که دوستش داری، نگاهی لطیف و زیبا بده و به هر کس که به دلت مینشیند، محبت و مهربانی خود را هدیه کن.
نمی دهی قدح بی شمار اگر ساقیشمار قطره باران کن و پیاله بده!
هوش مصنوعی: اگر تو برای من شراب زیادی نمیریزی، پس ای ساقی، مانند باران قطرهقطره برایم بریز و به من پیاله بده!
حریف دور گران سیر نیستم ساقیچو موج آب، مسلسل به من پیاله بده
هوش مصنوعی: من در این مسیر پرمخاطره و دشوار چون موج آب طاقتفرسا نیستم، ای ساقی، پیالهام را به طور مداوم پر کن و به من بده.
به یاد هر چه خوری می، همان نشاط دهدبه ذوق نشأه طفلی می دو ساله بده
هوش مصنوعی: به یاد هر چیزی که شراب بنوشی، همان شادی و سرزندگی را به تو میدهد، مانند اینکه به یک کودک دو ساله نوشیدنی خوشمزهای بدهی.
نهاده بر رخ گل نقطه های شک شبنمبه باغ رو کن و تصحیح این رساله بده
هوش مصنوعی: بر روی گل، دانههای درخشانی از شبنم قرار گرفتهاند. به باغ نگاه کن و این نوشته را اصلاح کن.
نمک ز زهر خصومت جگر گدازترستبه هر که زهر به کارت کند نواله بده
هوش مصنوعی: نمک از زهر دشمنی بیشتر جگر را میسوزاند، به هر کسی که زهر بر تو بریزد، لقمه نده.
بهار شد، چه بجا خشک مانده ای ای ابر؟سزای شیشه تقوی به سنگ ژاله بده
هوش مصنوعی: بهار به سر رسیده و همهچیز جوانه زده، اما تو ای ابر، چرا هنوز خشک و بیتحرکی؟ برای شیشه تقوا و پاکی، سنگهای ژالهای که از باران میریزند، سزاوارتر است.
نشست شعله آواز بلبلان صائببرای خاطر گل ترک آه و ناله بده
هوش مصنوعی: برای خاطر گل زیبای ترک، صدای بلبلان خاموش شده است، پس برای اظهار احساسات خود، ناله و آه سر بده.