غزل شمارهٔ ۶۹۰۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوقه اشاره دارد و احساسات عاشقانه شاعر را بیان می‌کند. شاعر به زیبایی چهره‌ی معشوق و اثرات شگفت‌انگیز آن بر دل و جان خود اشاره دارد. در ادامه، او به عواقب منفی نگاه بد معشوق و تاثیر آن بر روح و روانش می‌پردازد. همچنین، از عدم توجه به بوسه‌ها و قدر ندانستن حلاوت عشق گله می‌کند. شاعر از تلاش برای رام کردن دل‌هایی که به عشق معشوق گرفتار شده‌اند صحبت می‌کند و نگرانی‌هایی درباره‌ی زمان و تاثیر آن بر زندگی دارد. او در نهایت از بی‌اعتباری زندگی و خطرات آن سخن می‌گوید و از طرفی دیگر زیبایی و جذابیت معشوقه را تحسین می‌کند.
تا چهره گلگل از می گلفام کرده‌ایصد مرغ دل اسیر به گلدام کرده‌ای
هوش مصنوعی: تو با نوشیدن شراب خوشگوار، چهرهای زیبا و گلگون به خود گرفتهای و دلهای بسیاری را که همچون پرندگان در قفس هستند، به عشق و شوق به سمت خود جلب کرده‌ای.
چشم بدت مباد، که نقل و شراب منآماده از دو چشم چو بادام کرده‌ای
هوش مصنوعی: نگاه بد تو را نمیخواهم، زیرا که نوشیدنی و شراب من به اندازهی دو چشمت که مانند بادام است، آماده شده است.
از روی ناز تا به لب خود رسانده‌ایخون‌ها ز باده در جگر جام کرده‌ای
هوش مصنوعی: به خاطر زیبایی و ناز شما، خون دلها را به لبهای خود رساندهاید و با نوشیدن شراب در دل خود جامی پر کردهاید.
رام کسی اگر نشوی از تو دور نیستکز رم هزار دلشده را رام کرده‌ای
هوش مصنوعی: اگر به کسی که رام نمیشود نزدیک شوی، از تو دور نخواهد بود؛ زیرا تو کسی را که هزار دل او سرکشی کرده است، رام کرده‌ای.
لعل لب ترا چه کمی از حلاوت است؟کز بوسه اختصار به پیغام کرده‌ای
هوش مصنوعی: لبهای زیبا و خوشرنگ تو چه میزان از شیرینی را کم دارند؟ که تنها به بوسه اشاره کرده‌ای و از آن کوتاهی کرده‌ای.
زان خط مشکفام، که روزش سیاه باد!صبح امید سوختگان شام کرده‌ای
هوش مصنوعی: از آن خطی که زیباییاش مانند مشک است و روزش تاریک و غمانگیز است، صبح امیدی که سوختگان را روشنایی میبخشد، به شب تبدیل شده است.
روی زمین قلمرو سیلاب آفت استدر رهگذار سیل چه آرام کرده‌ای؟
هوش مصنوعی: روی زمین، سیلابها بهعنوان آفتی نگرانکننده عمل میکنند. در میان این طغیانی که در حال وقوع است، تو چه آرامشی را ایجاد کرده‌ای؟
سرمایه تو نیست به غیر از کف تهیرنگین دکان خویشتن از وام کرده‌ای
هوش مصنوعی: دارایی تو تنها در دستان خالیات است، و تو از وام گرفتهها، رنگینکمانی برای دکان خود ساختهای.
روی تو چون سیاه نگردد، که چون نگینهموار خویش را ز پی نام کرده‌ای
هوش مصنوعی: چهرهات نباید تیره و سیاه شود، زیرا شفافیت و زیبایی تو مانند نگینی است که به خاطر نام و جایگاهش همیشه درخشان و بیعیب باقی میماند.
از روز و شب دو اسبه سفر می‌کند حیاتصائب چه اعتماد به ایام کرده‌ای؟
هوش مصنوعی: زندگی همچون ستیز دوگانهای میان روز و شب است و صائب به ما هشدار میدهد که نباید به گذر زمان و روزها اعتماد کرد.