غزل شمارهٔ ۶۹۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مسأله بیوفایی و دردهای ناشی از جدایی می‌پردازد. او از آتش سوزان عشق و آثار منفی بیوفایی سخن می‌گوید و ناتوانی خود را در بیان احساساتش بیان می‌کند. شاعر تأکید می‌کند که نمی‌خواهد آشنا یا وابسته به دیگران باشد و از تنهایی خود رنج می‌برد. همچنین او به مضیقه‌های زندگی و مصائب ناشی از جدایی اشاره می‌کند و در نهایت، به این فکر می‌افتد که در دنیای پر از درد و غم چگونه می‌تواند با آشنایان خود رفتار کند. شاعر در تلاش است تا در دل درد و رنج، به جستجوی یک لحظه روشنایی بپردازد.
مکن ای بی وفا ناآشناییدر آتش سوخت گل از بی وفایی
هوش مصنوعی: ای بیوفا، تو نچسب، که عشق و محبت جایی ندارد. گل، به خاطر بیوفایی سوخته و پژمرده شده است.
نگیرد در دل عاشق شکستمفسون چرب نرم مومیایی
هوش مصنوعی: عاشق را دلش نمیتواند ترفندهای فریبنده و شیرین را تحمل کند، گویا که در دل او جایی برای این نوع فریفتن نیست.
به طوف کعبه انصاف رو کنببر زنار کافر ماجرایی
هوش مصنوعی: به کعبه برو و انصاف را در نظر بگیر، و دست از کارهای غیرمنصفانه و کافران بردار.
به این بیگانگان آشنارویمبادا هیچ کس را آشنایی
هوش مصنوعی: به این افراد ناآشنا نزدیک نشو و نگذار کسی با آنها آشنا شود.
اگر گیرد غبار خاطرم اوجنیاید بر زمین تیر هوایی
هوش مصنوعی: اگر در خاطر من غبار و نگرانی به وجود آید، دیگر پرواز تیر هوایی بر زمین ممکن نخواهد بود.
ز دست خصم بیرون می کنم تیغبه زور پنجه بی دست و پایی
هوش مصنوعی: با قدرت و ارادهای که دارم، دشمن را از خود دور میکنم، حتی زمانی که دست و پایم در دست او باشد.
تکلف نیست در طرز سلوکممنم شهری و عالم روستایی
هوش مصنوعی: در رفتار و سبک زندگی من هیچ گونه تصنع و تظاهری وجود ندارد؛ من شهری هستم و دیگران مانند مردم روستاها هستند.
نمی چسبد به کلک و نامه دستمچه بنویسم ز بیداد جدایی؟
هوش مصنوعی: دستم بر روی کاغذ و قلم نمیچسبد؛ نمیدانم از درد جدایی چه بنویسم.
خمار زرد روی هجر داردشراب لاله رنگ آشنایی
هوش مصنوعی: رنگ زرد چهرهای که به خاطر دوری و جدایی غمگین است، نوشیدنی لالهرنگی را به همراه دارد که حس آشنا بودن را القا می‌کند.
ندانم جمع چون کرده است لالهدل پرداغ با گلگون قبایی
هوش مصنوعی: نمیدانم چگونه دل پر از درد لاله، با جامهای سرخ رنگ جمع شده است.
مصیبت خانه پر دود ما راز روزن نیست چشم روشنایی
هوش مصنوعی: در خانهای که پر از درد و رنج است، هیچ نشانهای از روشنایی و امید از پنجرهها دیده نمیشود.
چرا باشم گران در چشم مردم؟شلاین نیستم در آشنایی
هوش مصنوعی: چرا باید در نظر دیگران سنگین و ناپسند باشم؟ وقتی که در دوستیها و رابطهها هیچ عیبی ندارم.
به چندین شانه از زلف درازشبرون کردند چین نارسایی
هوش مصنوعی: با چندین بار شانه زدن از زلف بلند او، چین و چروکهای نارسایی خارج شد.
ز چشم مشتری گردید پنهانمتاعم از غبار ناروایی
هوش مصنوعی: نگاه طمعکارانه از چشمانم پنهان شد و من تحت تأثیر مشکلات و نادرستیها قرار گرفتم.
خزان صائب اگر این رنگ داردمیان رنگ و بو افتد جدایی
هوش مصنوعی: اگر پاییز صائب اینگونه زیبا و رنگارنگ است، باید بدانیم که در میان زیبایی و خوشبویی آن جدایی وجود دارد.