شمارهٔ ۲۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خداوند می‌خواهد که سیمتن (سرزمین یا مردم خود) را از آسیب‌ها محافظت کند. او می‌گوید که نگران نیست و می‌خواهد ای آهوی وحشی، تو از دسیسه‌های ما دور باشی، چرا که ما هنوز به توانایی لازم برای شکار و کنترل اوضاع دست نیافته‌ایم. این اشعار نشان‌دهنده حس آزادی و نارسایی در تلاش‌های انسانی است.
نگه دارد خدا آن سیمتن را از گزند ما!که اخگر در گریبان دارد آتش از سپند ما
هوش مصنوعی: خداوند آن کسی را که زیبایی و طراوت دارد، از آسیب ما محافظت کند! چون آتش به خاطر حرارت وجود ما در دل خود شعلهور است.
ز گیرودار ما آسوده باش ای آهوی وحشیکه از بس نارسایی چین نمی گیرد کمند ما
هوش مصنوعی: به راحتی و آرامش از دست و پنجه نرم کردن ما دور باش، ای آهوی وحشی، چون به خاطر ناپختگیات، کمند ما نمیتواند تو را بگیرد.