شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و احساسات عمیق است. شاعر از ورود به دنیای عشق و دوری از عادات گذشته صحبت می‌کند. او به این اشاره دارد که سلام و احوالپرسی در این دنیای جدید معنای خاصی دارد. همچنین، او به ناکامی در یافتن راه‌حل برای دل‌درد خود و معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که تلاش‌ها برای درمان این عشق بیمار و دشوار است.
بزم عشق است میا از در عادت به درونشیوه مردم بیگانه سلام است اینجا
هوش مصنوعی: محفل عشق است، از در عادت وارد نشو زیرا در اینجا شیوه مردم غریبه، سلام و احوالپرسی نیست.
طالعی کو که گشایم در گلزار ترا؟مغرب بوسه کنم مشرق گفتار ترا
هوش مصنوعی: آیا کسی پیدا میشود که من بتوانم در باغ عشق تو را ملاقات کنم؟ میخواهم در غرب، تو را ببوسم و در شرق، سخن تو را بگویم.
نیست ممکن که به تدبیر توان کرد علاجدل بیمار من (و) نرگس بیمار ترا
هوش مصنوعی: اصلاح دل بیمار من و نرگس بیمار تو تنها با تدبیر ممکن نیست.