شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر شاعر از دل تنگی و درد جدایی صحبت می‌کند و می‌پرسد چرا باید از عشق و آینه‌ی حقیقت روی برگرداند. او اشاره می‌کند که در دنیای درویشی و معنوی، لازم نیست که امور مادی و ظاهری مانند خرقه‌های پشمینه در گرو باشند و به خداوند در این باره اعتماد دارد.
جان من رفتن ازین سینه بی کینه چرا؟روی گردان شدن از صحبت آیینه چرا؟
هوش مصنوعی: چرا باید بدون کینه از این دل بروم؟ چرا باید از دیدار آینه روی برگردانم؟
میفروشان به خدا عالم درویشی هاستنگرفتن به گرو خرقه پشمینه چرا؟
هوش مصنوعی: میفروشان میگویند که عالم و دانشمند در حوزه درویشی و عرفان کسی است که نباید به خاطر خرقه و لباس پشمیاش از او چیزی طلب کرد. به این معنی که ارزش واقعی افراد به ظواهرشان نیست و نباید برای احترامی که به اشخاص میگذاریم، شرط و قیدی داشته باشیم.