شمارهٔ ۲۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به حس دوری و جدایی از معشوق اشاره می‌کند. او ابراز می‌دارد که تا چه زمانی باید از سایه معشوق دور باشند و لبش خشک است، مانند جگر ساغر. همچنین، شعله عشق او که به قلب سوخته‌اش مربوط می‌شود، هنوز شعله‌ور نشده است و در نهایت به زیبایی و ظرافت پروانه‌ای که فقط یک ورق از دفتر اوست، اشاره می‌کند. این ابیات حس ناامیدی و دلتنگی را به خوبی منتقل می‌کنند.
تا به کی دور بود سایه ابراز سر ما؟خشک باشد لب ما چون جگر ساغر ما
هوش مصنوعی: چقدر باید منتظر بمانیم تا سایهی محبوب بر سر ما بیفتد؟ لبهایمان همچون جگر ساغر خشک و بیروح خواهد بود.
شعله پیش جگر سوخته ما خام استبال پروانه بود یک ورق از دفتر ما
هوش مصنوعی: شعلهای که در دل ما زبانه میکشد، هنوز کوچک و خام است. بال پروانه که به زیبایی پرواز می‌کند، تنها یک ورق از داستان زندگی ما را نشان میدهد.