شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این اشعار به بیان احساسات عاطفی و وجودی شاعر می‌پردازد. شاعر در آن از ضعف و ناتوانی خود در برابر عشق و زیبایی‌های زندگی صحبت می‌کند. او به این نکته اشاره می‌کند که نه به ظواهر مانند کلاه و زلف اهمیت می‌دهد و نه به توبه و پشیمانی می‌پردازد. در نهایت، اشاره‌ای به محبوبان و تأثیر آن‌ها بر او و احساس شکستش در عشق دارد.
در زیر بار مهره گل نیست دست ماز اشک تاک سبحه کند می پرست ما
هوش مصنوعی: زیر فشار عشق، گلهای زیبا بر جای نمیمانند. اشکهای ما به مانند دانههای تسبیح در حال جاری شدن هستند، و ما مشغول عبادت و عشقورزی هستیم.
نه گوشه کلاه و نه زلف و نه توبه ایمخوبان چه بسته اند کمر در شکست ما؟
هوش مصنوعی: نه کلاه و نه زلف و نه توبه، هیچ یک از اینها نمیتواند نشانهای از خوبان باشد. آن‌ها چه چیزی را به دور کمر ما بستهاند که باعث شده در غم و شکست به این حال بیفتیم؟