تناجی
صائب

شمارهٔ ۳۳

غافل مشو ز رتبه شوق بلند مااز ساق عرش (حلقه) رباید کمند ما
بی طاقتان شوق، هلاک بهانه انداز ماهتاب سوخته گردد سپند ما