شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مسألهٔ ریا و ظاهرسازی پرداخته و به طور خاص از مردان می‌خواهد که از لباس ظاهری و ادعای خود فاصله بگیرند و به خود واقعی‌شان برگردند. همچنین به زنانی اشاره می‌کند که از چارچوب ناموس خارج شده‌اند. در ادامه، شاعر به زیبایی و لطافت وجود سهولت می‌کند و از شمع و پروانه به عنوان نمادهای عشق و زیبایی یاد می‌کند. به طور کلی، محوریت شعر بر فرا رفتن از ظواهر و رسیدن به عمق وجود است.
(مردانه ازین خرقه سالوس برون آزن نیستی، از پرده ناموس برون آ)
هوش مصنوعی: به طور کلی، این بیت به موضوع صداقتی که در ظاهر و باطن وجود دارد، اشاره می‌کند. به معنی این است که باید از تظاهر و نقش بازی کردن دست برداریم و حقیقت خود را آشکار کنیم. به عبارتی دیگر، به جای پنهان کردن خود در پس لباسها و ظواهر نادرست، باید با شجاعت و صراحت خود را نمایان کنیم و زندگی واقعیامان را نشان دهیم.
(پر در پر هم بافته پروانه و بلبلای شمع گل اندام ز فانوس برون آ)
هوش مصنوعی: پرها به هم پیوستهاند، پروانه و بلبل در کنار هم قرار دارند. ای شمع زیبا، تو از نور فانوس بیرون آمدهای.